Ik heb geen vaste schrijfuren

Ik heb geen vaste schrijfuren en beschouw het schrijven ook niet als een job. Schrijven is mijn leven.”

Neen, dit gaat niet over mij. Maar over jeugdauteur Bart Moeyaert.

Bart Moeyaert won vorig jaar de Astrid Lindgren Memorial Award. Een fantastische bekroning. Met een tot de verbeelding sprekende prijs. Ik bezocht enkele zomers geleden Astrid Lindgrens Nas, het geboortehuis van de schrijfster, in Vimmerby, Zweden.

En ja, dat moet geweldig zijn, zo’n schrijversleven.

Ik heb wél vaste schrijfuren, ergens tussen zonsopgang en zonsondergang.

Tegen vanavond wil ik – minimaal – 3 nieuwe artikels klaar hebben. Ondertussen de binnenrollende mail bijhouden. En corrigeren wat moet.

Ook best oké eigenlijk.

U-vorm naar het kapblok

‘U-vorm wordt naar kapblok geleid’ kopt De Morgen op 27/6/2019. De stad Gent kiest voortaan voor de vlotte je-vorm in haar communicatie in plaats van het formele ‘u’.

In het A-blad en op www.antwerpen.be gebruik ik ‘u’. Zoals de Stijlgids van de stad het oplegt. Voor het gemeentelijke magazine ‘Tervuren Info’, gebruik ik ‘je’. Voor precies dezelfde doelgroep.

Voor of tegen? Verkleutering en beledigend of nabijheid en aanspreekbaarheid?

Interessanter dan deze discussie is wat Thomas Lecompte, directeur communicatie van de stad Gent repliceert:

Het is een veel grotere uitdaging om iedereen helder en gestructureerd te laten communiceren, dan om overal de ‘je’-vorm door te voeren.

Wie is die freelancer?

Enkele cijfers om het jaar af te sluiten

  • 95% van de bedrijven schakelt vandaag weleens een freelancer in
  • 63% noemt als groot voordeel van een freelancer zijn/ haar specifieke kennis of competenties
  • 20% van de actieve Europeanen zal in 2025 freelancer zijn

Ik wens alle klanten, bezoekers, lezers en vrienden supergezellige feesten !

freelance copywriting

Bron: vacature.com magazine

Heerlijk Helder

Ik was erbij, op de Heerlijk Helderdag op 5 februari. De Vlaamse overheid gaf er de aftrap voor de campagne voor een helderder taalgebruik in overheidscommunicatie.

Een van de valkuilen bij helder schrijven: vertrekken van het idee dat anderen evenveel weten als jij.

De ‘kennisvloek’. We kunnen ons moeilijk inbeelden dat anderen niet weten wat we zelf weten. Daarom leggen we niet voldoende uit wat voor onszelf vanzelfsprekend is. Zoals Jan Hautekiet en Ann De Craemer het omschrijven in ‘Heerlijk Helder, Weg met krommunicatie’.

Je schrijft burgers in een gemeente aan over een polioattest. Maar weet iedereen eigenlijk wel wat polio is? Mag je er van uitgaan dat elke burger weet dat er een vaccinatie tegen bestaat? Dat die bovendien verplicht is? En dat je ook nog eens moet bewijzen dat je de vaccinatie wel degelijk hebt laten toedienen? En dat net daarvoor dat attest dient. Oef..