Groot Dictee

 

Dictee. Van het woord alleen al gaan vele mensen huiveren. Een nachtmerrie uit hun schooltijd.

Dictee heb ik altijd graag gedaan. Nederlands dictee bij mevrouw Petitjean, Frans dictee met prof Mertens, Spaans dictee …. Het kon niet op.

Zou ik meedoen met het Groot Dictee Heruitgevonden op 7 december?

Een soort populaire versie van het Groot Dictee der Nederlandse Taal, de spellingwedstrijd tussen Nederlanders en Vlamingen, maar nu voor iedereen in meer dan 60 bibs in Vlaanderen.

Ja, dat kriebelt wel!

Tweet over mijn werkhoek

copywriting

Mijn werkhoek. Een kleine deeleconomie op 10 vierkante meter.

Zo deel ik:

  • de andere hoek (niet in beeld) met een zelfstandige wasmachine
  • het rolladekastje met mijn kat -gespin inspireert
  • de printer met tiener Adam  -‘dju kleureninkt weeral op!’
  • de deur met zoon Ilias – trampoline here i come
  • het zicht op het grastapijt met merels, twitterende koolmezen en een groene specht.

Noem dit gerust een coworking space.

 

Heerlijk Helder

Ik was erbij, op de Heerlijk Helderdag op 5 februari. De Vlaamse overheid gaf er de aftrap voor de campagne voor een helderder taalgebruik in overheidscommunicatie.

Een van de valkuilen bij helder schrijven: vertrekken van het idee dat anderen evenveel weten als jij.

De ‘kennisvloek’. We kunnen ons moeilijk inbeelden dat anderen niet weten wat we zelf weten. Daarom leggen we niet voldoende uit wat voor onszelf vanzelfsprekend is. Zoals Jan Hautekiet en Ann De Craemer het omschrijven in ‘Heerlijk Helder, Weg met krommunicatie’.

Je schrijft burgers in een gemeente aan over een polioattest. Maar weet iedereen eigenlijk wel wat polio is? Mag je er van uitgaan dat elke burger weet dat er een vaccinatie tegen bestaat? Dat die bovendien verplicht is? En dat je ook nog eens moet bewijzen dat je de vaccinatie wel degelijk hebt laten toedienen? En dat net daarvoor dat attest dient. Oef..

 

 

 

Toiletboekjes verdienen beter

Eergisteren kwam ik iemand tegen die niet te beroerd was om te bekennen dat wat ik schrijf in zijn toilet belandt. Dat vind ik geweldig lachen. Relativerend toch?

De man heeft overschot van gelijk. Er is geen tijd om àlles te lezen.  Veel tijdschriftjes, infokrantjes of ledenblaadjes belanden in het toilet.  Als ‘iets-dat-ik-later-wel-eens-zal-lezen’.

Mijn toilet puilt uit van de boekjes. Ik kocht er zelfs een speciale lectuurbak voor bij Ikea. Het is een soort minibibliotheekje, waarin ik geregeld grasduin, verouderde boekjes afvoer en verse boekjes voor in de plaats zet. Op dit moment vind je er een DM.Magazine, een blad van Antwerp Symphony Orchestra, een Goesting, een Weleda Magazine en nog wat meer.

Hoewel het een wijdverspreid fenomeen is, staat er geen woord als ‘toiletboekje’ of ‘wc-boekje’ in het woordenboek. Toiletlectuur bestaat wel, maar dat is een beetje denigrerend. En dat hoeft het niet te zijn. Lezen is leuk, ook op het toilet.

Toiletboekjes verdienen beter!